Van het een komt het ander …

Een paar maanden geleden ben ik, Wilma Flokstra, gaan kijken bij de paardrijles van mijn oudste dochter Fenne. Toen de les bijna afgelopen was mocht ik het paard Uitje even uitstappen. Als je meer dan 20 jaar niet gereden hebt en inmiddels 60 jaar bent, is dat opstappen al een dingetje hoor.

Vroeger heb ik wel veel gereden, aan onderlinge dressuurwedstrijden meegedaan. Zelfs mijn ruiter- en men bewijs gehaald.

In mijn jonge jaren ben ik 1 van de leidsters van een ponykamp met IJslanders geweest, erg leuk om met [jonge] kinderen en penny’s om te gaan.

In de tijd dat de kinderen klein waren was er een eigen shetlander pony Sonja, die ook voor een karretje kon. Later is er nog een Gelders veulen gekomen, maar die is na 2 jaar naar een andere eigenaar gegaan. Bij de stalhouderij waar ik het laatst heb gereden hadden ze alleen maar Gelderse paarden. Regelmatig reed ik mee op de trouwkoets als palfrenier. Na dat uitstappen in de les van Fenne begon het bij mij toch weer te kriebelen… Maar ik had totaal geen kleding etc.  dus moest alles aanschaffen als ik weer zou willen gaan rijden. 


In Apeldoorn en directe omgeving zijn genoeg maneges, maar ik koos toch voor manege Zwanenburg in de Glind. De manier van lesgeven staat mij erg aan, contact met het paard vinden ze heel erg belangrijk en ook het welzijn van het paard staat bovenaan. Inmiddels heb ik een aantal lessen gehad en voel me zowel bij Marian, Susan en Anja erg op mijn gemak. Ons groepje rijdt op donderdagochtend en na de les gaan we, nadat we eerst de paarden verzorgd hebben en in de wei gelaten, gezellig met elkaar koffiedrinken. Ria zorgt altijd voor een lekkere snee koek erbij. 

En niet alleen Fenne en ik rijden bij manege Zwanenburg, ook mijn kleindochter Dominique rijd daar met veel plezier op de woensdag middag. Het is voor mij, zonder files, 35 minuten rijden maar ik heb het er graag voor over. 

Van het een komt het ander …
Schuiven naar boven
Facebook